Kinezjologia edukacyjna to zestaw prostych ćwiczeń ruchowych, które wspierają współpracę obu półkul mózgowych oraz integrację układu wzrokowego, słuchowego i ruchowego dziecka. Opiera się na założeniu, że określone wzorce ruchowe, na przykład ruchy naprzemienne, ćwiczenia równowagi czy precyzyjne ruchy oczu, mogą wspomagać procesy leżące u podstaw nauki, takie jak koncentracja, pamięć czy koordynacja wzrokowo-ruchowa. W gabinecie wykorzystuję te techniki u dzieci, które mają trudności z dłuższym skupieniem uwagi, niezgrabność ruchową lub trudności w nauce niewynikające z konkretnej diagnozy neurologicznej.
Neuroterapia u dzieci, w odróżnieniu od pracy z dorosłymi skoncentrowanej na redukcji przewlekłego stresu, skupia się przede wszystkim na wsparciu rozwoju układu nerwowego poprzez ruch i pracę z ciałem. Dzieci, które łatwo się przestymulowują, mają trudność z wyciszeniem się po intensywnej aktywności lub reagują nadmiernie na bodźce sensoryczne, mogą skorzystać z ćwiczeń uczących samoregulacji, czyli świadomego przechodzenia między stanem pobudzenia i spokoju. To praca, która łączy elementy ruchu, oddechu i prostych technik relaksacyjnych dopasowanych do wieku i możliwości dziecka.
Układ nerwowy dziecka rozwija się w dużej mierze poprzez doświadczenia ruchowe, każde nowe wyzwanie motoryczne, na przykład utrzymanie równowagi na niestabilnej powierzchni czy wykonanie ruchu naprzemiennego, wymaga zaangażowania i koordynacji wielu obszarów mózgu jednocześnie. Dzieci, które mają ograniczoną możliwość swobodnego, zróżnicowanego ruchu, na przykład spędzając wiele godzin w pozycji siedzącej, mogą wolniej rozwijać niektóre umiejętności związane z koncentracją i kontrolą motoryczną. Regularna, celowana praca ruchowa daje mózgowi dziecka konkretne wyzwania, które wspierają jego dalszy rozwój.
Sesję zaczynam od rozmowy z rodzicem o trudnościach, z jakimi dziecko sobie radzi, na przykład problemach z koncentracją w szkole, niezgrabnością ruchową, trudnością w wyciszeniu się czy nadmierną reakcją na bodźce. Następnie obserwuję dziecko podczas prostych zadań ruchowych, sprawdzam koordynację, równowagę, kontrolę napięcia mięśniowego oraz to, jak radzi sobie z zadaniami wymagającymi współpracy obu stron ciała. Na tej podstawie dobieram zestaw ćwiczeń kinezjologicznych i technik wspierających samoregulację, które dziecko wykonuje w gabinecie, a część z nich powtarza w prostszej formie w domu, najczęściej w formie zabawy, bo to najlepszy sposób, by dziecko chciało regularnie ćwiczyć.
Te metody pomagają dzieciom, które mają trudności z dłuższym utrzymaniem koncentracji, są niezgrabne ruchowo w stosunku do swojego wieku, łatwo się przestymulowują lub mają trudność z wyciszeniem się po intensywnej zabawie czy emocjach, a także dzieciom, które zgłaszają trudności w nauce niewynikające z jednoznacznie zdiagnozowanego problemu neurologicznego. Jeśli Twoje dziecko ma już zdiagnozowane ADHD, spektrum autyzmu lub inne zaburzenie neurorozwojowe, kinezjologia edukacyjna i neuroterapia mogą być wartościowym uzupełnieniem prowadzonej terapii, ale zawsze polecam, by pracowały w ścisłej współpracy z prowadzącym dziecko specjalistą, psychologiem, neurologiem dziecięcym lub terapeutą integracji sensorycznej, a nie zastępowały ich pracy.
Regularna praca ruchowa wspierająca rozwój i koncentrację pomaga dziecku lepiej radzić sobie z zadaniami wymagającymi skupienia uwagi, poprawia koordynację i kontrolę motoryczną oraz uczy je prostych sposobów na samodzielne wyciszenie się w momentach przestymulowania. Dla wielu rodziców równie ważnym efektem jest to, że dziecko zaczyna lepiej rozumieć własne ciało i reakcje, co przekłada się na większy spokój w codziennych sytuacjach, w domu i w szkole.
Zarezerwuj wizytę online lub zadzwoń, jeśli zauważasz u swojego dziecka trudności z koncentracją, niezgrabność ruchową lub problem z wyciszeniem się. Wspólnie sprawdzimy, jak ruch może mu pomóc.